Bezmatek 

Mira Marcinów

Co to jest ten Bezmatek? Bezmatek to ul, w którym umarła królowa-matka. Co się dzieje w Bezmatku? Pszczoły robią się niespokojne, zaczynają się nienaturalnie zachowywać, w ulu narasta chaos.

Książka Miry Marcinów to swego rodzaju pogodzenie się ze śmiercią matki. Jest podzielona na cztery części i epilog. Składa się z serii krótkich zapisków — najdłuższe z nich mają zaledwie dwie strony. Nie szykujcie się na pełną powieść o stracie albo na reportaż. „Bezmatek” to książka oparta na przemyśleniach autorki, zlepku wspomnień z czasów dzieciństwa i dojrzewania, później: dorosłego życia i choroby matki.

Książka jest pełna czarnego humoru, pełna anegdot i ironicznych komentarzy, często bardzo bezpośrednich i ostrych, dla przykładu, w jednym z fragmentów Mira Marcinów pisze o śmierci z przyczyn chorobowych i śmierci nagłej, o tym, że ludzi zwykle bardziej szokuje ta druga. I kwituje to stwierdzeniem:

A mnie zaskoczyła jej powolna śmierć.

Mira Marcinów opisuje swoją relację z matką, pisze, jak zajmowała się nią, kiedy ta zaczęła chorować, jak zastanawia się, w co ją ubrać do trumny, jak przyjechali panowie z zakładu pogrzebowego, a ona im powiedziała, że muszą poczekać, bo mamie nie wysechł jeszcze lakier na paznokciach, które przed chwilą jej malowała.

Matka - substancja silnie uzależniająca.

„Bezmatek” to bardzo mocna książka, która może mocno uderzyć kogoś, kto przeżył śmierć swojej matki — myślę, że ktoś taki znajdzie w zapiskach Miry Marcinów jakąś część swoich własnych odczuć. Słuchałam i czytałam różne recenzje tej książki: ludzie, którzy, tak, jak Mira Marcinów, pochowali swoje matki, mówią, że płakali przy tej książce, że — pomimo jej długości (zaledwie 256 stron) — musieli ją sobie dawkować, że autorka bardzo wiernie odzwierciedla uczucia związane ze stratą matki.

Osobiście nie mam do tej książki jakichś większych odczuć, doceniam autorkę za odwagę, że była w stanie napisać taką książkę i podzielić się własnymi przeżyciami; uważam też, że jak na debiut (bo jest to pierwsza książka Miry Marcinów) jest ona bardzo dobrze napisana i na pewno jest ona w stanie w pewien sposób pomóc wielu osobom, którzy są w podobnej sytuacji, co autorka, podczas pisania tej książki.

Ola